Opening Academisch Jaar KHLim

Vorige week sprak ik ter gelegenheid van de opening van het academisch jaar van de Katholieke Hogeschool Limburg, in Hasselt, Belgie. Het centrale reflectiethema dit jaar voor de KHLim is de vraag 'Wie is onze student?'. Ik kreeg twintig minuten de gelegenheid om daar vanuit het perspectief van de omgang met nieuwe media iets over te zeggen.

Beknopt samengevat vertelde ik dat de toename in het aantal verbindingen tussen mensen (internet, mobiliteit, globalisering) een hogere snelheid van verandering, meer informatiekanalen en bovenal veel meer informatie betekent. Zodanig veel meer informatie dat het ons volledig omgeeft en zich als een landschap om ons heen uitstrekt, waarin niet het bezit van maar toegang tot informatie telt.

De (aankomende) student weet niet beter dan dat er informatieovervloed is, en er bovendien een veelheid aan tools beschikbaar is die helpt in de omgang met die informatieovervloed. Die tools zetten de relatie tussen mensen centraal, en niet de blokjes informatie (dat is er social aan social software). Vanuit 2 perspectieven kun je met dit soort tools prima informatie filteren. Allereerst het persoonlijk perspectief, waar de eigen doelen, passie en taken en interesses leidraad zijn bij het selecteren van informatie. En ten tweede het netwerkperspectief, waarbij je al je contacten gezamenlijk hanteert als filter. Wat er bij hen gaande is, is wellicht ook voor jezelf belangrijk.

Jongeren van nu, zoals het meisje van 14 uit Deventer dat onlangs in Carp beschreef hoe ze 421 MSN contacten heeft, gaan van nature met de beschikbare tools aan de slag. Wat ze daarbij mogelijk missen is de vaardigheid zelf kritisch naar informatie te kunnen kijken, en zelf zin te geven aan alles wat op hen afkomt (oftewel het kritisch en effectief toepassen van het tweede perspectief). Het onderwijs heeft daarnaast een taak bij het helpen ontdekken wat je passies en talenten zijn, en het kanaliseren daarvan op een manier die voor jezelf en voor je omgeving waarde schept (het goed hanteren van het eerste perspectief).
Omgekeerd zijn de docenten wellicht wel goed in staat kritisch naar bronnen te kijken, maar zij zijn veelal niet volledig thuis in de mogelijkheden die de huidige tools bieden om de twee filterperspectieven practisch vorm te geven.

De student en de docent hebben dus samen wat te leren om zich goed te kunnen orienteren in dat nieuwe informatielandschap. Samen inburgeren als het ware. Het antwoord op de vraag 'wie is onze student?' dat ik gaf luidde dan ook 'dat bent uzelf'.

Gepassioneerde docenten wisten dat natuurlijk al lang.

khlim oaj provenpartners