Big Brother Huis in Second Life

Second Life (SL) is in de laatste weken regelmatig onderwerp van aankondigingen. Zo opende Reuters onlangs een kantoor in SL, hebben Adidas en Toyota er een vestiging geopend, en openen bedrijven die irl zonder fysieke kantoorruimte werken er een virtuele ontmoetingsplaats voor klanten en relaties.

Nu opent ook Big Brother er een Virtueel Big Brother Huis (gevonden via Markus Breuer, die SL op de voet volgt). De gehele maand december zullen 15 avatars 'opgesloten' zitten in de virtuele versie van Big Brother (SLURL). De winnaar gaat uiteindelijk met een eigen virtueel tropisch eiland naar huis. Een bescheiden prijs (iets van 1500 dollar), omdat er wel verwacht wordt dat je in de spelmaand 8 uur per dag actief bent in het BB-huis.

Dit soort experimenten roept bij mij gemengde gevoelens op. Allereerst juich ik experimenteerlust toe, juist ook in de fase dat we eigenlijk nog niet goed weten wat een virtuele omgeving ons aan nieuwe dingen kan geven, en het merendeel van de gebruiksvormen nog erg conventioneel is. Zo ging het ook met eerdere technologie. Een auto was eerst alleen een rijtuig zonder paard, en video een manier om life gebeurtenissen op te nemen. Pas later kwamen er uitdrukkingsvormen bij die echt op de auto als voorwerp en op video als medium gericht waren. Aka het Horseless Carriage Syndrom van Marshall Macluhan.

Maar tegelijkertijd kijk ik ook met enige reserve naar een initiatief als Big Brother Second Life. Misschien omdat het het hype-gevoel versterkt. (en hypes leiden nog wel eens tot het wegspoelen van baby's met het badwater), misschien omdat het experimenten die ik interessanter vind overschaduwt. Zoals de scripts die 'Fez Rutherford' (een SL naam) schrijft, waarmee je in SL kunt ervaren hoe bepaalde handicaps je gedrag en interactie beinvloeden. Er zijn scripts voor verschillende visuele handicaps, maar ook voor epilepsie en Gilles de la Tourette. Dat zijn tekenen dat er dingen worden uitgeprobeerd die bouwen op de eigenschappen van het medium SL zelf, ipv slechts na te bootsen wat er al is. Interessanter dan Big Brother, maar veel minder zichtbaar.