Help! Ik ben een zwevende kiezer! Voor het eerst.

Voor het eerst in 18 jaar van actief en passief kiesrecht ben ik een zwevende kiezer. Zoiets is me nog nooit overkomen.

Voorgaande verkiezingen, landelijk en lokaal, was het redelijk rechttoe rechtaan voor me. Voorkeurspartij gevoelsmatig was meestal dezelfde, stemwijzer ter ondersteuning van dat gevoel, en vervolgens op zoek naar een kandidaat op de lijst voor een voorkeursstem. Liefst een vrouw, want daar zitten er nog te weining van in bestuurskringen, en liefst iemand van mijn leeftijdscategorie en met affiniteit met mijn hoek van het land. Eenmaal was de keuze wel erg makkelijk en mocht ik de knop naast mijn eigen naam indrukken.

Hoe anders is het dit keer. Mijn gebruikelijke voorkeurspartij, VVD, vertoont trekjes aan de rechtervleugel waar ik me niet in kan vinden, terwijl de liberale vleugel minder zichtbaar is. Dan hebben we het over de omgang met immigranten en asielzoekers (een liberale VVD zou een actieve immigratiepolitiek voeren, en zorgen dat mensen geen 5 tot 10 jaar hoeven wachten op een beslissing maar snel duidelijkheid hebben), de wens naar almaar meer asfalt (asfalt creëert verkeer, lost het niet op), en het verkiezen van veiligheidsmaatregelen boven burgerlijke vrijheid (je mag niet met een flesje water het vliegtuig in, maar dit zien ze in mijn handbaggage over het hoofd).

Volgens de stemwijzer zou ik bij de PvdA moeten zijn, maar die bevestigen het clichébeeld dat ze altijd veel beloven bij de verkiezingen. Als ik namelijk de stemtracker invul waarbij je voorkeuren worden vergeleken met het daadwerkelijke stemgedrag in de Tweede Kamer is de PvdA nergens te bekennen, en staat de VVD weer vooraan in mijn lijstje. Bij het kieskompas eindig ik ergens in het midden van de driehoek CDA, D66 en VVD.

Waar het aan ontbreekt is een integrale visie van partijen over waar het heen moet met ons als samenleving. De regering geeft bijv. aan dat de gasbel spoedig op is. Maar nog niet spoedig genoeg kennelijk om visionair een andere richting in te slaan, anders dan tussen neus en lippen door kernenergie weer wat meer salonfähig te maken.
Evenzo wordt er veel lippendienst bewezen aan de term innovatie. Maar dat leidt niet tot een samenhangende toekomstvisie op onderwijs of het streven naar een innovatieve cultuur, maar verzandt in denken over innovatie als een nieuw productje hier en daar in de high-tech.

Ik heb geen enkele partij kunnen betrappen op een coherent verhaal, waar als vertaalslag de beleidsstandpunten als vanzelf uit naar voren komen. Geen dromen, geen visie. Geen vertolkers van die visie ook (en dan heb ik het niet over het type Pim-populisme dat tegenwoordig nogal eens voor 'groot leiderschap' doorgaat) Gevolg is een reeks partijprogramma's met allerlei losse standpunten, waarin burgers geen patroon meer herkennen. En als je puur op issues kijkt (zoals de stemwijzer etc. ook doen) dan komt er dus geen eenduidig beeld meer uit. Sommige thema's lijken zelfs helemaal uit de Haagse belangstelling te zijn verdwenen. Zoals Europa. Alsof het nee tegen de EU-grondwet betekent dat je Europa vrijelijk kunt negeren. Eerder andersom, maak er eens een echt democratisch orgaan van. Een op losse vraagstukken gerichte politiek leeft bij de waan van de dag, en het zijn in zo'n geval ook eerder de media die de politieke agenda bepalen (als de Volkskrant het woord marteling in de mond neemt bijvoorbeeld) dan dat de politiek in staat is om een master-narrative te creëren waar de media over bericht, op reflecteert, en bekritiseert.

Kortom, ik weet niet wat het moet gaan worden morgen in het stemhokje. D66 begint in de laatste uren ineens toch zijn charme te hebben als kandidaat :)

Powered by Qumana