Netwerk

Vrijdag 22 oktober blijkt er in Netwerk een reportage te zijn uitgezonden over weblogs. Nou ja, weblogs, over een specifiek subcultuurtje onder de webloggers. Er is heel wat ophef over ontstaan. Pierre heeft de moeite genomen de reportage uit te schrijven, en in zijn wiki een pagina met alle reacties verzameld. Francisco van Jole heeft wat mij betreft gelijk dat alle ophef wellicht wat overdreven is, maar de transcript zo lezende is het wel een gemiste kans voor Netwerk, en lijkt hun product wel degelijk ingegeven door de vermeende sensatiewaarde.

Want waar hebben we het nou helemaal over? Over een paar idioten die in hun weblog verder denken te kunnen gaan dan ze buiten hun weblog ooit zouden durven, en daar vervolgens niet op aan gesproken wensen te worden. De nieuwswaarde daarvan lijkt mij gering.

Wat in Netwerk niet naar voren kwam, en daar ligt de gemiste kans, is dat weblogs een verdwenen aspect van het web terugbrengen: het writeable web. Voordat bedrijven massaal overgingen op het bouwen van websites, en we het internet als etalage gingen beleven, waren de lezers op het web ook de schrijvers ervan. Met weblogs keert dat verhevigd terug en krijgt eenieder de kans van zich te laten horen. Net alsof het de echte wereld is zitten daar inhoudsloze schreeuwerds tussen. Net alsof het de echte wereld is heeft het merendeel der schrijvers alleen dingen te melden die voor een enkele direct betrokkene of familielid interessant zijn. Net alsof het de echte wereld is zitten er ook prachtige weblogs tussen, zakelijke en informatieve weblogs, poëtische weblogs, en politieke discussieblogs tussen.

Het weblog is een medium. Een massamedium dat niet slechts in handen is van enkelen, maar een massamedium in handen van de massa. Dat maakt weblogs interessant. Wat er over dat medium gebeurt is daarmee allerminst vastgelegd. Netwerk heeft er slechts een sappig stukje ranzigheid uitgevist om aan het hoofdschuddend en bankzittend deel der natie te voeden, zodat de boodschap in ieder geval was dat de kijker zelf niets mist aan die weblogs en gerust kon blijven zitten.

Ik keek gisteren op een ander net naar Outfoxed, naar de "nieuwsgaring" van Fox News in de VS. Daar lusten de honden pas geen journalistiek brood van.

Multatuli en de Copyfight

(gevonden via Rino Zandee)

De nieuwsbrief van Bits of Freedom is altijd interessante lectuur die ik graag in mijn inbox begroet. Maar ook andere publicaties zijn de moeite waard. Neem bijvoorbeeld het volgende experiment:

Je publiceert bij tien verschillende Nederlandse ISP's enkele teksten van Multatuli, geschreven in de 19e eeuw, en al lang in het publieke domein. Dat het werk in het publieke domein is zet je ook op de pagina's. Vervolgens stuur je uit naam van de Stichting E.D. Dekkers (U kent hem als Multatuli) vanaf een hotmail-account (!) een klacht naar de ISP dat er auteursrechtelijk beschermd materiaal on-line zou staan en vraagt hen het materiaal te verwijderen.

Zeven van de tien gaan direct in op het verzoek en verwijderen onterecht de content:
Tiscali
Wanadoo
Demon Internet (mijn eigen provider, valt me zwaar van ze tegen!)
Planet Internet
Yourhosting
iFast
en Active24

Zij allen zetten zichzelf te kijk door zondermeer de info van het web te verwijderen. iFast gaat echter zelfs verder en stuurt de klager de persoonlijke gegevens van de eigenaar van de webpagina in kwestie. Ongevraagd!

Alleen UPC zette vraagtekens bij de afzender (gratis hotmailaccount) en alleen XS4All gaf er blijk van de bewuste pagina ook bekeken te hebben. Het verslag van Bits of Freedom in pdf is on-line te lezen.

De gegevens in deze posting zijn ontleend aan een artikel in de Register.

Tijd om mijn ISP (Demon Internet) te mailen en te vragen hoe dat zit.

Weblogs an Universitäten

Martin Röll war dabei als Knallgrau die Technische Uni Wien half allen Studenten und Mitarbeitern ein Weblog zur Verfügung zu stellen. Von den potenziellen 15.000 sind es im Moment 97, davon wie Martin sagt noch viele nur mit Testpostings.

Interessant ist das er ein Whitepaper gemacht hat und unter die Creative Commons Lizenz ins Netz gestellt hat über wie Universitäten weblogs benützen könnten.

Warum soll bezahlte Beratungsarbeit immer in der verschlossenen Schublade enden wenn die Allgemeinheit auch noch was davon haben kann? Eben. Open Source Consulting.

Bravo Martin.