Het (on)geduld van Selekt Vracht

Gistermiddag werd er bij ons een pakketje bezorgd door Selekt Vracht. Er was iemand thuis en toch waren we het pakket bijna misgelopen.

Vijftien seconden kost het ongeveer om vanuit de woonkamer de voordeur te bereiken en die vervolgens te openen. Dat is kennelijk veel te lang voor bezorgers van Selekt Vracht want het 'niet-thuis' formulier was al bijna geheel ingevuld toen de deur openging. De bezorger leek oprecht verbaasd dat er na zo'n lange tijd nog iemand kwam opendoen.

Kennelijk is het verwachtingspatroon dat er in de regel toch niemand thuis is, vooral als er bijvoorbeeld geen auto bij huis staat. Je vraagt je af waarom er dan op zo'n tijdstip bezorgd wordt, als er gemiddeld genomen weinig mensen thuis zijn. En waarom er dan wel meerdere bezorgpogingen op gelijksoortige tijdstippen worden ondernomen, zoals de site van Selekt Vracht weet te melden.

Ik zou verwachten dat het voor Selekt Vracht effectief en efficiënt is als ze zoveel mogelijk pakketten bij de eerste poging kunnen bezorgen. En dat roept bijvoorbeeld wat vragen op:
Weten de bezorgers wel dat ze zo kort voor de deur staan. Want wachten duurt gevoelsmatig altijd langer dan het werkelijk is?
Hoeveel bezorgpogingen worden er eigenlijk gedaan?
Zou je misschien afspraken kunnen maken over de bezorging met de geadresseerden, zodat je maar 1 keer hoeft te rijden?
Kun je ergens klagen over het ongeduld van de bezorgers?

Op die vragen, behalve de eerste, geeft de website van Selekt Vracht interessante antwoorden

Het aantal bezorgpogingen:

Afspraken maken:

Klachten indienen:

Afspraken maken over bezorging als geadresseerde kan niet, want de planning is al zo flexibel dat ze er strak aan vast moeten houden. Wil je iets weten over bezorgpogingen, dan moet je je leverancier vragen. Heb je een klacht over Selekt Vracht ga dan naar je leverancier, zodat die en niet Selekt Vracht er kosten voor moet maken. Waarom op deze manier?
Zodat Selekt Vracht die leveranciers kan pushen om meer en duurdere diensten af te nemen!

Selekt Vracht ziet de geadresseerde niet als degene die een dienst ontvangt, alleen de verzender is klant.
Op die manier blijft de geadresseerde een onberekenbare en anonieme factor wiens gedrag zo onvoorspelbaar is dat je de verzenders wel moet pushen om duurdere dienstverlening af te nemen. Geadresseerden zijn geen stakeholders, geadresseerden zijn alleen maar lastig. Voor meer geld wil Selekt Vracht voor de verzenders die lastige geadresseerden wel voor lief nemen.
Dat is het business model van Selekt Vracht. En ik maar denken dat het effectief en efficiënt pakketjes bezorgen was. Het is helemaal niet de bedoeling dat ik thuis ben!

Kennelijk is het in de branche ook niet geheel ongebruikelijk zo te handelen. DPD en DHL bellen bijvoorbeeld hier en daar (zie PS onderaan) gewoon niet aan ook al ben je er wel. Nu snap ik waarom.

Im Gespräch mit Ralf Beuker

Gestern nahm ich den Direktzug von Enschede nach Münster (die es seit 5 Jahren gibt), eine Fahrt von nur wenige Kilometer aber dafür mit vielen Stops, alleine schon vier im Kreis Steinfurt.
Ich traf mich mit Ralf Beuker vom Design Management blog, nachdem wir ons vor einiger Zeit in den Kommentaren Niti Bhan's Blog 'getroffen hatten' und herausfanden wir leben in geringer Entfernung voneinander.

Bei Floyd am Domplatz (vor 3 Jahren eröffnet, keine eigene Webpräsenz) sind wir dann über Latte und Bagel ins Gespräch geraten, mal drinnen, mal draussen, im Gegentakt zu den Regenschauer.

Wir sprachen von unserer Arbeit, Ralf hat für einige Niederländischen Hochschulen gearbeitet. Von Wissensarbeit und Corporate Blogging, von Informationstrategieen und Designfragen dazu. Von der Deutschen und Niederländischen Blogosphäre, und gemeinsame Blogbekanntschaften. Von von zu Hause aus arbeiten und BlogWalk, und vieles mehr.

Als wir mal auf die Uhr schauten wie spät es denn eigentlich sei, waren schon vier Stunden vergangen. Mehr Zeit als vorhergesehen aber, denke ich, ein Anzeichen dafür das noch weitere Gespräche folgen werden.