Tikkie, ik ben 'm. Vijf dingen die je waarschijnlijk niet weet over me

Omdat ik zowel in de Engelse als de Nederlandse versie van een tagging-spelletje ben aangewezen, vind ik dat ik niet achter kon blijven en post ik dit in zowel de Engelse als de Nederlandse Interdependent Thoughts. Als antwoord op zowel Hans Mestrum als Johnnie Moore, is hier een lijstje van vijf dingen die je waarschijnlijk niet over me wist:

1) Ik heb ooit maar een keer een spijkerbroek bezeten, toen ik 4 was. Op de eerste dag presteerde ik het hem onherstelbaar te beschadigen, en sindsdien heb ik nooit meer een spijkerbroek aangeraakt. (Maar ik heb nu wel een spijkerbroek in Second Life)
2) 'On the internet no-one knows you're a dog', zegt men. Naast mijn gewone avatar, die ook naar mij terugverwijst, heb ik ook een vrouwelijke avatar in Second Life.
3) Ruim tien jaar geleden leed ik aan een diepe depressie. Het had het einde van de rit kunnen zijn, maar omdat het dat niet was ben ik nu over het algemeen optimistisch van aard.
4) Als kind was ik al gefascineerd door kortegolf-radio. Dat je zomaar signalen van de andere kant van de wereld kon horen op een klein kastje electronica was magisch. Ik verkreeg mijn eigen zendmachtiging: PE1NOR. Het internet en het grote internationale netwerk waar ik als blogger dagelijks mee in contact sta hebben die oorspronkelijke magie grotendeels alledaags gemaakt. Ik heb mijn zendmachtiging vorig jaar laten verlopen toen ik vergat de jaarlijkse leges te betalen. Nog geen tijd aan besteed om dat weer ongedaan te maken.
5) Dit jaar kochten we voor het eerst een kerstboom voor in ons eigen huis. Het voelde onverwacht als een geheel nieuwe stap op weg naar volwassenheid :)

Ik wijs geen vijf nieuwe mensen aan. Iedereen die in me op komt heeft in het verleden, net als ik, wel eens aangegeven niet echt op dit soort ketting-postings te zitten te wachten.

Scan het Aura van voorwerpen met Microsoft Research

Halverwege vorige maand ontmoette ik Marc Smith van Microsoft Research opnieuw tijdens een symposium in Duitsland. Bij die gelegenheid spraken we ook weer over Aura. Advanced User Resource Annotation is een project van Microsoft Research om ook allerlei gebruiksvoorwerpen op het internet zichtbaar te maken, en het internet zichtbaar te maken rondom het voorwerp. Door de barcode te scannen met je mobiele telefoon wordt het voorwerp herkend. Na herkenning wordt additionele informatie beschikbaar. Wat vinden bijvoorbeeld anderen die het voorwerp gescand hebben van het object, waar kun je het on-line goedkoop aanschaffen, en in het wensenlijstje van wie van je contacten komt het voor? Weer een voorbeeld van een toepassing die de informatiewereld (bits) en de fysieke wereld (atomen) dichter bij elkaar brengt, en weer een mobiele applicatie.

Screenshot van gescande voorwerpen in Aura

Je maakt hiervoor eerst een account aan op de Aura-site van de research groep. Daar worden de objecten die je scant opgesomd. Dat kun je publiek doen, maar je kunt ook objecten alleen aan contacten laten zien, of geheel voor jezelf houden. Naast het account heb je een applicatie nodig voor je mobiel die de barcodes scant, en doorstuurt aan de server.

De mobiele applicatie is (uiteraard) alleen beschikbaar voor toestellen die Windows-gebaseerd zijn. Maar ook dan werkt het niet direct. Met behulp van een macrolensje worden de optische kwaliteiten van je mobiel eerst nog vergroot. (Al zal dat wellicht met nieuwere generaties toestellen niet meer hoeven. De kwaliteit van camera's in je mobiel neemt immers toe). Het is allemaal nog geheel experimenteel en in alpha, dus om er mee te spelen moet je wel een beetje resistent zijn tegen ergernissen als iets niet werkt. Een van de cruciale punten is bijvoorbeeld dat we in Europa met een andere set barcodes werken dan in Noord-Amerika. De bijbehorende database met Europese EAN barcodes is daarom nog niet direct meegenomen in de database van Aura, maar daar wordt aan gewerkt.
Zelf heb ik geen Windows-telefoon maar een Treo, dus ik ben voor mijn ervaringen met Aura afhankelijk van wat Elmine er mee doet.

Mobiele telefoon met de macrolens bevestigd

Interesse om het ook te proberen? Mail me dan. Ik heb enkele lensjes van Marc Smith meegekregen, en het zal denk ik niet veel moeite kosten om er meer opgestuurd te krijgen. Je kunt ook zelf een klein macrolensje regelen, ze zitten bijvoorbeeld in de kijkgaatjes van voordeuren, en zijn dus wel verkrijgbaar

Plazes, Jaiku en Imity: Virtuele aanwezigheid wordt mobiel

Omdat ze dinsdag ook op Le Web 3 staan (Plazes en Jaiku dan), hier ook maar even een Nederlandse versie van mijn eerdere Engelse posting:

Drie Europese initiatieven, drie maal gericht op het verbinden van de wereld van bits met de wereld van atomen en vice versa. Marco Derksen gaf eerder aan mobiel internet als focus voor 2007 te zien. Ik ben het met hem eens, tenminste daar waar het internet applicaties betreft die mobiliteit ook echt verrijken. Daarbij zijn sociale banden tussen mensen weer de drager als ook de bestaansgrond. Mobile social software, MoSoSo, kortom. Niet informatie staat centraal, maar de relaties tussen mensen, en interactie rondom een informatie-objectje. De drie applicaties in de titel doen precies dat.

Plazes
Plazes (Duitse start-up, 2004) helpt je je geografische locatie te delen. Dat betekent niet dat Plazes je gangen nagaat, maar dat jezelf actief je locatie deelt met anderen. Zodat je bijvoorbeeld de trefkans met iemand anders kunt vergroten, of makkelijk kunt achterhalen waar binnen loopafstand een vrij toegankelijk wifi-station is. Plazes werkt met een client op je laptop of pc, door via een webbrowser op een andere PC dan je eigen in te loggen, met een mobiele client voor je telefoon, of door simpelweg te SMS-en.

Jaiku
Jaiku (Finland, 2006) gaat een stapje verder dan alleen je geografische locatie, en creëert een presence-feed die je beschikbare RSS feeds (waaronder die van Plazes bijvoorbeeld) combineert, samen met wat je aan opmerkingen via SMS of een mobiele client, of ook weer via de website toevoegt. Het is een soort continue stroom van gebabbel van al je contacten, waarmee je je perifeer bewust bent van wat ze zoal doen. De losse items zelf zijn daarbij vaak in hoge mate triviaal (ik zit in de bus, ben aan het koken, we gaan naar de bios) maar het geheel maakt dat je de beschikbaarheid en bereikbaarheid van je contacten makkelijk kunt beoordelen (en je daar ook globaal van bewust bent gedurende de dag) en tevens kunt zien of het zin heeft om contact op te nemen (wel bereikbaar, maar niet in de buurt etc.)

In het plaatje zie je voorbeelden van delicious bookmarks, een Plazes Traze, een SMS tekst, een Flickr foto en een op de site ingevoerde tekst, allemaal gecombineerd in mijn Jaiku presence stream.

Imity
Imity (Denemarken, 2005), doet globaal hetzelfde als Plazes en Jaiku maar dan op een heel andere schaal. Imity verzamelt namelijk de Bluetooth signalen van je omgeving, en scant zo of er contacten van je in de buurt zijn, of dat er iemand rondloopt die bijvoorbeeld in je LinkedIn of Xing/OpenBC netwerk zit. Stel je voor dat je een gebouw binnenloopt en je krijgt een signaal dat een vriend van je op de tweede verdieping is. Daarnaast kun je Imity ook gebruiken voor bijvoorbeeld de nazorg van een bijeenkomst. Er wordt een lijst van aanwezigen samengesteld die vervolgens on-line de interactie kunnen voortzetten.

(Bluetooth kaart van de Reboot conferentiezalen, plaatje geupload door Pollas.)

Mobiele virtuele aanwezigheid als killer app
Allemaal experimentele tools uiteraard, waarbij Plazes als enige al een concrete applicatie is. Maar de notie erachter (verbinden van atomen en bits) is een hele bruikbare. Het brengt het internet namelijk van je beeldscherm naar de plek waar je sowieso al veel interactie hebt, en verrijkt die met aanvullende gegevens: buiten, onderweg en op straat. Als ik nu bijvoorbeeld met iemand Skype dan stuur ik tijdens het praten bookmarks, verwijzingen etc. via de chat-tool, zoals ik tijdens een gesprek in de woonkamer boeken aanwijs, of een foto laat zien. Onderweg wil ik dat ook kunnen doen, om zo de interactie te kunnen verdiepen. Deze applicaties zetten stappen in die richting door in eerste instantie mij en mijn contacten ook onderweg met elkaar te verbinden. Daarvan gaan we nog veel meer zien!

Le Web 3

Als ik Maarten Schenk en Hans Mestrum zo lees, ben ik blij dat ik al vroegtijdig besloten heb om niet naar Le Web 3 te gaan. Het goede aan dit soort evenementen is de zichtbaarheid die het creëert voor het thema, en de bedrijven waar de deelnemers voor werken. Dat verklaart de aanwezigheid van Ilse Media en Hyves bijvoorbeeld. Je moet gezien worden alsof je aan het voorfront van de ontwikkelingen zit. In werkelijkheid bevatten dergelijke bijeenkomsten inhoudelijk weinig nieuws als je al voldoende ingevoerd bent in het wereldje. Dan verwordt zo'n evenement tot het rondreizende circus der bloggerati. Heb je commerciële belangen te dienen dan is dat niet erg en is je aanwezigheid geheel verklaarbaar, maar voor inhoud hoef je er niet te zijn. Voor mij geldt over het algemeen het laatste als beslissingsgrond, dus de keuze was helder.

Niettemin is het leuk om bij te praten met internationale blog-contacten, maar daarvoor ben ik al op Reboot geweest in juni, en op BlogTalk afgelopen oktober. Maar ik vind het wel jammer dat ik de kans om na vier jaar eindelijk een keer Ross Mayfield persoonlijk te spreken moet laten gaan. Ik hoop dat de aanwezigen de wandelgangen goed benutten!

Presentatie bij New Knowledge Club

Gisteravond sprak ik over informatieovervloed/overload, en mijn veranderde houding en werkwijze t.a.v. informatie en ook het (kennis)werk zelf bij de New Knowledge Club op de Erasmus Universiteit in Rotterdam.
Een prima atmosfeer, teweeggebracht door een groep mensen met hele diverse achtergronden. Goede en kritische vragen, open uitwisseling en voldoende ruimte om zijpaden te verkennen. Ik heb er van genoten, en ben nu bezig om de gestelde vragen te noteren inclusief de antwoorden die de groep en ikzelf daarop gaven. Om mee te nemen in een volgende versie van mijn verhaal.

De sessie was aangekondigd onder de titel 'het nieuwe leren', maar ik ging vooral in op mijn persoonlijke werkstijl en hoe die is verschoven onder invloed van informatietechnologie, toenemende veranderingssnelheid en het grotere aantal intensieve contacten dat ik met andere mensen onderhoud.

Een mooie locatie ook, in de Faculty Club van de EUR, op de 17e verdieping met weids uitzicht over de Rotterdamse skyline.

De slides zijn beschikbaar op Slide Share. (onder een Creative Commons licentie voor niet-commercieel gebruik en in de huidige staat. In andere gevallen gewoon even contact opnemen)