Den Haag Telecom, tweede blok

Het tweede blok vandaag gaat over nieuwe spelers, nieuwe businessmodellen. Vier presentaties, van Skoeps, Hyves, NewRulez en Joost.

Michael Nederlof, Skoeps
Hoewel Michael morgen bij Skoeps vertrekt en voor zichzelf begint bij vetteshit.tv, houdt hij hier nog even een verhaal over Skoeps onder de titel "Nieuws op z'n kop; de lezers en kijkers zijn zelf de reporters". Eerder presenteerde hij Skoeps bij Blognomics.

Slightly underdressed, omdat hij een brug wil zijn tussen de jongeren van 15 en zijn eigen leeftijd (in de 40).

Skoeps was een beetje een gok in de zin dat je niet weet wat je krijgt als je mensen vraagt nieuws op straat te filmen en te uploaden (voor het merendeel rechtstreeks vanaf de telefoon, dus niet later vanaf een pc). Veel mensen doen het onder een avatar, en niet onder eigen naam. Inkomsten worden gedeeld met de uploaders. Die inkomsten komen uit advertenties op de site, en uit het verkopen van items aan andere nieuwsorganisaties, en in het buitenland (Skoeps is actief in 14 landen, uitbreidend naar 40 landen in de komende 8 maanden). De techniek wordt ook verkocht als white-label aan anderen, bedrijven bijvoorbeeld die daarmee hun klantengroep willen oproepen materiaal over het bedrijf te posten. Dat laatste is 25% van het revenue model, en uiteindelijk de echte earner volgens Nederlof.

Aandeelhouders zijn PCM en Talpa, en hij roemt ze omdat zij de moed hadden gewoon het experiment te wagen en te beginnen, ook al is er niets over de uitkomsten te voorspellen valt. PCM om te leren, Talpa in de hoop dat ze er een nieuw tv-format uit kunnen afleiden.

Er zijn nu 6000 'reporters', met 50.000 wekelijkse en 250.000 maandelijkse 'kijkers'. De community beslist welke kant het op moet. Het aantal reporters is daarmee hoger dan bij de MSM, al zijn de 'kijkers' een geringer aantal.

Yme Bosma, Hyves
Van vriendenclub tot machtige speler, is het verhaal van Yme over Hyves, waar hij eind juli naar toe overstapte vanaf Eccky.

Vier miljoen Hyvers, en nog weinig commercie op Hyves, daar gaat Yme dus wat aan doen. Eerst wat cijfers:
Een Hyves-pagina bevat inmiddels heel veel gestructureerde data over een persoon, zijn voorkeuren, interesses en activiteiten. Wat Hans Appel dus op 100 slides had staan net. En met gestructureerde data kun je veel doen. 51% tussen 13-34 heeft een profiel, 26% van 35-49 en 11% boven 50%. Dat is 'standaard' voor vergelijkbare diensten in andere landen.
Maandelijks 250k nieuwe Hyvers erbij in Nederland. Contact houden, ontspanning en even ontsnappen aan de dagelijkse sleur zijn de belangrijkste beweegredenen. Om je te vergelijken met anderen, makkelijk te communiceren en nieuwe mensen te leren kennen.

Vervolgens showt hij wat je typisch zoal doet in Hyves, en showt daarbij enkele van de 280.000 Hyves, de groepsvorming binnen Hyves.
Hoe verdien je daar nu aan? Voor de hand liggend is adverteren:95% van hun revenue. Vooral omdat je zo helder kunt richten op de juiste doelgroep. Daarnaast onderzoek (merkvoorkeuren bijvoorbeeld: geef een brandmanager van een merk toegang tot die gegevens) en diensten (ze versturen 630 miljoen verjaardagreminders: daar zou je een dienst om een echte kaart te versturen aan kunnen koppelen).

Trends die Yme ziet:
1. Hyves en anderen raken verweven met sites en apps buiten Hyves. Nieuws lezen adhv wie je vrienden zijn bijvoorbeeld. Sociale filtering kortom.
2. Hyves en anderen worden meer een switchboard in de communicatie tussen mensen.
3. IM, SMS etc.
4. Op de mobiel, op TV, publieke ruimten
Kortom een sociale laag over alles heen leggen.

Waar blijf je dan met je telecombedrijven? Je wordt infrastructuur-leverancier!

(Er zijn nog geen plannen om Hyves naar de beurs te brengen. Er is voldoende in kas om de dingen te doen die ze willen doen.)

Goed verhaal van Yme, in een hoog tempo.

Toon Branbergen, NewRulez (Ilse Media)
Jongeren en media: waar is de nieuwe generatie op uit? is de vraag die Branbergen van NewRulez stelt.

Eerst het filmpje dat ook op de site staat van NewRulez. Veranderend mediagedrag is het onderwerp, maar hij zoomt in op jongeren en video. NewRulez bestaat 3 jaar, en had die focus op jongeren als expliciete opdracht van Ilse/Sanoma. Hij 'verloot' een bezoek aan NewRulez om eens echt met jongeren te praten. Toon Branbergen's presentatie is doorspekt met video-fragmenten waarin zijn collega's aspecten uitleggen. Het format dus dat NewRulez ook extern hanteert.

Het TV kijken stijgt nog steeds, 3u17 p.d. maar er wordt dan maar 2 uur echt naar gekeken. Ook de advertentiebestedingen stijgen, maar veranderen van karakter: niet meer zo veel in reclameblokken. On-line zie je hetzelfde. Jongeren kijken daar graag naar filmpjes. De computer is ook de plek om DVD's te bekijken.

De 'doelgroep' bestaat niet meer, dus wat iemand ziet, op welk apparaat, waar en wanneer is niet meer duidelijk. Bonding, fans van merken zijn het antwoord om toch mensen aan je te binden. Die bonding vergt ook weer een sociale laag in de functionaliteit (net als Yme net noemde).

NewRulez geeft met extrafris videoproductie (waar men rondom merken bijdragen maakt) vooral jongeren het woord, laat ze zelf hun dingen bedenken. Dit worden de regisseurs en producers van straks. In Girlscene zie je gelijksoortige zaken. Die video's trekken veel kijkers, en zouden daarmee elke week in de top 5 van best bekeken tv-programma's op Uitzendinggemist.nl staan als ze daarin zouden worden opgenomen. Nieuwe helden vindt Branbergen, en terecht.

De adverteerder? Pushmodellen werken niet meer zo goed. Communities, platformen, waarin je je merk laat zien wel, en crossmediale acties. Schoolparty.nl en Bruna is een voorbeeld waarbij Schoolparty ook een campagne in Brunawinkels deed. Zo kreeg je toch meer winkelbezoek, zonder dat Schoolparty direct Bruna zichtbaar maakte in de site.

Dirk-Willem van Gulik, Joost
Joost combineert het beste van TV met het beste van Internet, zegt Dirk-Willem van Gulik, CTO bij TV-dienst Joost

Moet zeggen dat ik Joost al in maanden niet heb opgestart. Ik ben niet meer zo'n content-man, tenminste als er geen sociale context bij is. Toen ik het vanochtend nog even wilde proberen, kreeg ik dan ook een foutmelding. Nieuwe release geinstalleerd (nog altijd in beta overigens). Was zelfs mijn login vergeten.

De geheimzinnigheid rondom Joost, of de paranoide geslotenheid van het Amerikaanse deel er in althans, vind ik altijd erg vreemd. Ik was eens op een eenvoudige bijeenkomst waar een medewerker van Joost in de zaal zat, op persoonlijke titel en interesse. Niettemin was het even spannend of hij toestemming zou krijgen om aanwezig te zijn. Dat is een bedrijfshouding die volgens mij haaks staat op wat het social web is, en een houding die is ingefluisterd door de content leverende media bedrijven die nog steeds lijken te denken dat de wereld maakbaar/controleerbaar is. Het komt me voor alsof Joost meer in het eerste blok past, en dat is toch merkwaardig gezien de achtergrond van de oprichters van Joost.

Joost is 'gewoon' televisie, maar dan over internet, stelt Van Gulik, en 'uiteraard is het gratis'.
Peer 2 Peer is de technologische basis, omdat het beter schaalt dan een centraal serverpark. Joost is gericht op vooral USA, en een beetje UK en Azië, qua content owners. Dat hoor je in zijn verhaal terug, die Amerikaanse focus, met flink wat anglicismen. Binnen Joost kunnen content-owners ook de dialoog aangaan met de kijkers. (Dat lijkt op wat BBC doet binnen het gebruikelijke TV model)

Zoeken binnen al die content is een probleem, vanwege het volume. Je kunt dan ook items in je eigen kanaal samenbrengen. Die zijn te delen met anderen, waardoor je je zou kunnen abonneren op 'Ton's tv-programma's'.
Die social functies waren mij in Joost nog niet zo opgevallen, behalve dingen als rating. Publiceren van voorkeuren op bijvoorbeeld Facebook had ik nog niet gevonden. (Heb dan ook net vandaag de laatste versie geinstalleerd.) Door die social functies leert en passant ook de contentowner de kijker beter kennen, op basis van gedragspatronen. Adverteerders kunnen daarmee beter hun uitingen positioneren.

De bewegingen die Joost maakt/gaat maken:
1 Beter zoeken en verkennen
2 Nieuwe formats voor kanalen uitproberen
3 Next gen tv programma's door kijkers dingen te laten samenvoegen
4 3rd party widgets

Daarmee kun je ook 'horizontaal' door de beschikbare content navigeren. Het beste van internet, samen dingen doen, en het beste van tv combineren. Dat wil Van Gulik geen bedreiging noemen voor reguliere tv, maar een aanvulling. Ik wel.

Afgezien van een irritant stopwoordje, zeg maar, een duidelijk verhaal.

Daarmee is het hele programma afgewerkt. Aardige verhalen, niet veel duiding, wel een goed overzicht van wat er speelt. Tijd voor de borrel.

Den Haag Telecom, eerste blok

Den Haag Telecom begint met drie presentaties van bedrijven die hun weg zoeken in een nieuwe media-omgeving. Een omgeving waarin de consument ook producent is, waar gegevens en drager volledig van elkaar zijn losgekoppeld, en meer en meer devices verbonden zijn met het internet (en dus met elkaar, jou, en mij)

Hans Appel, Sun
Allereerst Hans Appel van Sun (en de Hanze Hogeschool Groningen). Hij omschrijft zichzelf als werkzaam op het kruispunt van technologie en marketing. Daarmee past hij prima in de sterke marketing-focus die Nederland heeft als het gaat om nieuwe technologie. Hij heeft de nodige boeken en publicaties op zijn naam staan, en ook diverse presentaties zijn te vinden op zijn website.

Wat betekent het 2.0-tijdperk voor de telecommunicatiemarkt? is de vraag die Appel bespreekt.

BE OPEN!, daarmee start Appel. Beter achteraf vergiffenis vragen dan toestemming vooraf. Vervolgens 100 sheets in 2 min over zijn identiteit. Over voorkeuren, gedrag, en feiten.

Opvallend: veel van al dat alles is niet van hem on-line te vinden. Van mij denk ik wel. Het digitaliseren van zowel je zakelijke als persoonlijke identiteit is waar telecom heen gaat. Dat is niet langer eng, maar wat we actief vormgeven. Tenminste de huidige generatie, die autoriteit door deskundigheid wil.

Automatiseren hoort meer dan het digitaliseren van boekhouding te zijn, automatiseren moet over 'feeling the experience' gaan. Wij bepalen de ordening van gegevens on-line, dus bibliothecarissen pak maar in met je Dewey decimaal systeem.
De beschermingsreflex moet weg, en dat zien we dan ook bij CD's inmiddels gebeuren. Het criminaliseren van je klanten moet dus stoppen.
In contact blijven is key. Die contacten bepalen de waarde van de informatie die je vindt, door context.
Web 2.0 betekent niet meer of minder dan dat u en ik bepalen wat er gebeurt. Ook als het om hele kleine devices en systemen gaat.

(Noemt ook de film-versie van Sellaband, Swarm of Angels die ik nog niet kende.)

Een mooi overzicht, goed gecomprimeerd. Alleen zoals op Twitter door @Marketingfacts werd gezegd, jammer dat hij met zijn Identity 2.0 verhaal niet even meldt dat hij het idee bij Lawrence Lessig en Dick Hardt eerder heeft gezien.

Guido van Nispen, Veronica
Nu is het woord aan Guido van Nispen, bekend van zijn fotografisch talent en Blognomics, mede-organisator van PICNIC, en sinds mei directeur van Veronica Holding.
Hoe ga je als omroepbedrijf mee in de wereld van de nieuwe media? is de centrale vraag. Het benoemen van Guido in mei was denk ik een goede stap: haal mensen in huis die die nieuwe media kennen, en er al mee leven. Als je het niet doorleeft, kun je het uiteindelijk niet duiden, wat mij betreft.

Het is, ondanks fysieke omzet van CD's etc, en lege platenwinkels op zaterdagmiddag nog fantastisch te werken in de media. Het is niet waar dat alle producten gratis worden, omdat het makkelijker gratis te vinden is dan betaald. (Ook artiesten geven muziek daarbij weg, zoals RadioHead) 70% onder de 35 willen niet meer betalen voor muziek. Je moet echter wel snappen dat de wereld verandert. Soms is het product niet gratis en is het zelfs prima om te betalen: je moet het moment en tijd weten waarop je geld kunt vragen. Dat is niet meer voor een CD maar op andere momenten. Daarom groeit de verkoop van digitale muziek en ook de mobiele muziek (onderzoek PWC). Guido verwacht dat de muziekindustrie daarmee op dezelfde omzet kan komen als voorheen (dat betwijfel ik).
Daarnaast zijn concerten, optredens etc plekken waar mensen graag voor betalen. In 5 jaar is de omzet in de VS daarin verdubbeld. En we zijn gewend aan reclame rondom je product. (SpiralFrog, We7, waar je reclame kijkt tijdens het gratis muziek downloaden.) Radiocommercials groeien dan ook nog steeds door.

Guido is kortom optimistisch over de toekomst van media, als je maar meebeweegt. Evenals Appel geeft hij daarmee aan dat beschermen wat je al hebt daarbij niet werkt.

Jetse Sprey, advocaat
Copyright en intellectueel eigendom is een heikel onderwerp in een wereld waar digitalisering het verspreiden van media-uitingen laagdrempeliger dan ooit heeft gemaakt. Zelf heb ik als houding dat copyright en patenten etc. een tijdelijke uitzondering zijn op het publieke domein. Zodat je de kans hebt de vruchten te plukken van je inspanningen. Dat is flink doorgeslagen naar de andere kant waar auteursrecht en intellectueel eigendom worden gezien als bijna oneindige rechten die de auteur in staat moeten stellen absolute controle te houden over zijn producten. Dat leidt tot criminalisering van je klanten, en zelfs tot verarming van het publieke cultuurdomein. Dit omdat veel materiaal door rechthebbenden niet langer wordt aangeboden ter verkoop, maar ook niet wordt vrijgegeven. Zo kan ook een ander er niet op voortbouwen, simpelweg omdat het materiaal niet eens verkrijgbaar is ook al zou je het willen. Dit is met name het gevolg van de mogelijkheid auteursrechten over te dragen van de auteur naar een ander.

Jetse Sprey, partner bij Versteeg Wigman en Sprey advocaten gaat in op de vraag hoe je met media- en beeldrechten om kunt gaan in een digitale wereld. Als advocaat vindt Sprey branchekennis van de branche waarop je je rechtskennis toepast cruciaal.

Auteursrecht betekent domweg dat het allemaal niet mag. Zo start Sprey. De vaart en dynamiek is daarmee meteen uit de bijeenkomst, die er tijdens de eerste twee presentaties wel was. Niettemin zijn er wel uitzondering op 'het mag niet', citaatrecht, deeplinken, nieuws verspreiden. Voorbeelden van makelaars, en Engelse bookmakers passeren de revue. Evenals YouTube, DAG, Skoeps. Waarbij DAG even wordt neergezet als een site die al je rechten over je materiaal afpakt.

Wie is er verantwoordelijk in situaties waar iets niet mag? Onrechtmatigheid is een criterium voor verwijdering, maar is onrechtmatigheid wel altijd duidelijk. Sprey geeft er geen antwoord op, behalve aan te geven dat er een grijs gebied is.
Hij noemt ook nog even het feit dat GeenStijl zich liet betalen voor postings zonder deze als reclame aan te merken. (Dat werd door GeenStijl op Blognomics ook gemeld, terwijl niemand in de zaal er een wenkbrauw bij op trok.)

Geen vragen bij de systematiek, of aanwijzingen hoe zelf te werk te gaan t.a.v. rechten.
Wat was het punt? Het mag niet. Dat was kennelijk de boodschap.

Dit was het eerste blok van de middag. Tijd voor koffie!
(foto's uploaden liep spaak via de wifi hier. Dus dat komt later.)

Den Haag Telecom

Vanmiddag ben ik te gast op Den Haag Telecom, een jaarlijks evenement om 'kennis te nemen van nieuwe ontwikkelingen in netwerken en interactieve toepassingen. Want ook voor de Telecom is het 2.0 tijdperk aangebroken'.Het is een initiatief van de Gemeente Den Haag, en vindt plaats in de Nieuwe Kerk aan het Spui.

Ik zit hier in de zaal op uitnodiging van Krijn Schuurman (die vanuit Interimic de organisatie op zich heeft genomen) om samen met een (nu nog leeg, op Yme) rijtje anderen vanuit de zaal verslag te doen. Eigenlijk ben ik geen live-blogger, ik schrijf liever reflectief, maar ik doe niettemin een poging.

Op het programma staan twee blokken sprekers.
Allereerst vertegenwoordigers van gevestigde bedrijven die zich in een veranderde wereld begeven, Hans Appel van SUN, Guido van Nispen van Veronica, en Jetse Sprey van een advocatenpraktijk op het gebied van (o.a.) intellectueel eigendom.

Na de pauze krijgen we dan meer te horen van spelers die proberen met nieuwe businessmodellen te werken: Michael Nederlof van Skoeps, Yme Bosma van Hyves, Toon Branbergen van NewRulez (Ilse), en Dirk-Willem van Gulik van Joost.

Met name naar die laatste ben ik wel benieuwd. Joost doet altijd opvallend geheimzinnig namelijk, en gedraagt zich veel meer als een media-dinosaurus dan als exponent van een nieuwe 'breed' van ondernemingen.

OpenSocial: Google's antwoord op Facebook?

Vandaag staat in de NY Times een artikel met de aankondiging van Google's antwoord op Facebook (gevonden via Tara Hunt). De gegevens over dit Google initiatief zijn gelekt, en zouden eigenlijk morgenavond publiek worden. Eerder was al bekend dat Google maandag a.s. nieuwe initiatieven zou aankondigen, maar het lijkt er op dat dit het al is. Marc Canter die eerder al een sneak preview zag van de plannen van Google bevestigt dit. Techcrunch schrijft in meer detail over de inhoud van de plannen.

Vanaf morgen zal an alliance of companies led by Google plans to begin introducing a common set of standards to allow software developers to write programs for Google's social network, Orkut, as well as others, including LinkedIn, hi5, Friendster, Plaxo and Ning. Ik ben aangenaam verrast door de namen van Ning, LinkedIn and Friendster in deze aankondiging, al sta ik onverschillig tegenover Plaxo, dat ik altijd als een bron van spam heb ervaren.

OpenSocial is de naam van het initiatief, dat compatibiliteit over alle platforms moet gaan verzorgen.
Nou kondig je niet zomaar een nieuwe standaard af. Iets een standaard noemen maakt het nog niet waar. Ook omdat MySpace en Meebo ook al gelijksoortige stappen voor hun eigen platforms aankondigden nadat Facebook hun API's openstelden voor derden in afgelopen mei. Tegelijkertijd, dat het om meer bedrijven gaat dan alleen Google is een goed teken. We hebben meer openheid in de platformen keihard nodig. Omdat we niet in een platform opgesloten willen zitten. Mijn netwerk is niet van Facebooks of Google of wie dan ook behalve van mij en de mensen in mijn netwerk.

Stappen als deze betekenen dan ook dat platformen eindelijk beseffen dat de data die ik er in stop slechts een kaart is van een deel van mijn sociale netwerk en context, maar dat het niet het netwerk zelf is. Dat bestaat buiten alle platformen om. (Als Facebook mij vertelt dat ik 100 of meer vrienden heb is dat onzin. Ze weten niet hoeveel vrienden ik heb. Ze weten alleen dat ik een relatie met 100 of meer mensen heb bevestigd binnen hun platform omdat die mensen daar toevallig uithangen.)

Dus ook al hebben we nog niets gezien van de nieuwe functionaliteit die dit mogelijk maakt, is dit wel een belangrijke stap naar een socialer internet. Openheid is nu echt het onderwerp waarop geconcurreerd wordt. Dat betekent dat als je je platform nu niet snel opent voor je gebruikers je al snel buiten spel zult komen te staan.

Meer over the OpenSocial API is vanaf donderdag te zien op Google's OpenSocial pagina. (nu nog een 404 foutmelding)

[UPDATE] In Nederland sluit ook Hyves zich aan bij OpenSocial, aldus Yme in zijn weblog. Goed nieuws!

OS X Leopard verschenen

Zelf wordt ik er nooit zo warm of koud van als een nieuw OS verschijnt. Meestal is het een teken om nog even rustig de eerste gebruikservaringen af te wachten.
Maar voor anderen geldt dat je er meteen bij moet zijn.

En dus prijkt vandaag op de voorpagina van de NRC een foto van rijen in New York voor het nieuwe Apple besturingssysteem Leopard. Of staat er in Amsterdam een rij voor de winkel.

Foto door Tijs (CC licentie)

Proven Partners Seminar Web 2.0

Homo Zappiens: Aan het werk! Dat is de titel van een seminar dat ik met Proven Partners organiseer. Een dag lang duiken we in de vragen en gevolgen van social media voor het werken en ontwikkelen in organisaties.

Hoe passen we nieuwe webtools toe in een zakelijke omgeving? Hoe verandert eigenlijk de omgang met media en het werken met informatie(overvloed), voor jezelf, instromende medewerkers en je organisatie? Hoe kun je de principes achter Web2.0 in de bestaande ICT integreren en zo je organisatie versterken?

Drie sprekers leiden de aanwezigen door het programma, maar deelnemers zullen ook zelf het nodige doen.
Prof. Wim Veen laat zien hoe de Homo Zappiens leeft, leert en werkt.
Vervolgens is het mijn beurt om te laten zien hoe mijn dagelijkse werkritme er uit ziet en hoe social media daar een plek in hebben.
Karsten Ehms laat vervolgens zien hoe binnen Siemens AG social media wordt ingezet voor kennistoepassingen.

V.l.n.r. Wim Veen, Ton Zijlstra, Karsten Ehms

Het wordt een dag vol bevlogen verhalen, inspirerende werksessies en interessante deelnemers.
Het beperkte aantal plaatsen (12) is al volgeboekt, dus we zijn nu een tweede sessie aan het plannen voor half januari. Interesse? Laat het even weten, dan kan ik je meer vertellen over kosten, tijdstip en locatie.

Sharepoint integreert (nog meer) Wiki

Ik heb goede ervaringen met het gebruik van zowel SocialText (sinds 2003) als de Confluence wiki (sinds 2006), en ik ben blij dat beide producten nu ook beschikbaar zijn voor zakelijke omgevingen. Dat biedt bedrijven kansen om weer een stuk extra sociale functionaliteit (social computing noemt MS Web2.0 zelf) in hun ICT omgeving op te nemen. Er was al wel enige standaard wiki functionaliteit in Sharepoint opgenomen maar dat heeft weinig om het lijf. Zowel SocialText als Atlassian hebben hun sporen in zakelijk wiki-gebruik al meer dan verdiend, en die ervaring kan nu dus ook voor Sharepoint gebruikers worden ontsloten.

Wat betekent zo'n integratie concreet? Vier dingen, die allen drempels wegnemen:

1) Inbedding van wiki-pagina's in de vertrouwde omgeving van in dit geval Sharepoint. Dus je hebt niet het gevoel ineens een andere omgeving te gebruiken.
2) Dwarsverbanden. Documentlijsten die in de wiki kunnen worden opgenomen, en documenten die vanuit de wiki in Office kunnen worden bewerkt. Twee-zijdige links tussen lijsten, documenten, en wiki-pagina's zijn ook belangrijk: zo is niet alleen bij a zichtbaar dat er naar b wordt gelinkt, maar ook bij b dat er door a wordt gelinkt.
3) Single-sign-on. Met je gewone login kun je ook de wiki gebruiken, in plaats van apart te moeten inloggen.
4) Eén zoekfunctie. Zoeken in Sharepoint is ook zoeken in de wiki.

Een in Sharepoint geintegreerde wiki-pagina ziet er bij Confluence dan bijvoorbeeld zo uit:

De voordelen van wiki (o.a. perfect versiebeheer, collaboratief schrijven, forse reductie interne e-mail, ook zachte informatie makkelijk vasthouden) kunnen nu nog makkelijker worden gerealiseerd voor zakelijke omgevingen. Of zoals SocialText het in hun slogan zegt:

Nederlandse berichtgeving over Jaiku

Opvallend in de berichtgeving over de overname door Google van Jaiku in de Nederlandse pers (zoals nu.nl, Volkskrant en NCRnext) vind ik dat de link naar Nederland niet genoemd en kennelijk ook niet benut wordt.

Twee Jaiku-teamleden wonen en werken immers in Nederland. Andy in Amsterdam, en Ralph in Eindhoven.
Dat had toch voor net iets meer achtergrondinformatie kunnen zorgen. Zoals het beeld dat Jaiku en Twitter gelijksoortige applicaties zijn bijstellen.

(van het Jaiku blog gekopieerd)

Communications en Multimedia Design Leeuwarden

Gisteren was ik op bezoek bij de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden voor een nadere kennismaking met Taco Jan Osinga en Martin Kuipers. Beiden zijn docent aan de opleiding Communications en Multimediadesign (CMD). Ik ontmoette hen op Reboot, afgelopen juni in Kopenhagen, en ging nu een kijkje nemen op hun werkplek.

De opleiding CMD is een nieuwe opleiding, die volledig competentiegericht is opgezet. Naast CMD is er ook nog een 'gewone' communicatie-opleiding aan de NHL. De studentenaantallen voor CMD zitten in de lift, en de visitatiecommissie was met name over de onderwijsmethodiek zeer lovend. Dat de opleiding een andere aanpak heeft is tastbaar als je er rondloopt. De werkplekken van docenten, studenten en staf lopen door elkaar. Voor verschillende werkzaamheden zijn verschillende plekken ingericht. Ondanks het oude gebouw oogt de afdeling modern, actief en vooral inspirerend. Die inspiratie levert ook tastbare resultaten. Docent en studenten richten met elkaar bedrijfjes op. Het onderwijs blijft centraal staan, maar door deze actieve benadering zien studenten hun werkzaamheden ook echt gebruikt worden en neemt de relevantie van hun studie voor het werkveld alleen maar toe.

Een van de aardige projecten die Martin met zijn studenten deze zomer ondernam was het bouwen van een multisensorisch scherm (foto's), zoals Jeff Han op TED zo prachtig demonstreerde.

Omdat ik zelf ook regelmatig projecten doe met een onderwijs-inslag, ga ik er vanuit dat onze paden ook in de toekomst zullen kruisen. We gaan in ieder geval kijken of we een BarCamp over (serious) gaming tot stand kunnen brengen in de nabije toekomst.

Overigens dit filmpje werd ook gemaakt door studenten CMD: Nordic Stalking.

Het filmpje is onderdeel van Mjuks een 'cross-mediale omroep' door CMD studenten. Het wordt onder andere uitgezonden door de lokale omroep.
Dit is de ruimte waar Mjuks wordt gemaakt:

Meer foto's van de CMD opleiding in Leeuwarden.

eDay

Afgelopen donderdag vond eDay plaats in Rotterdam. Dankzij de vriendelijke uitnodiging van Dré Kampfraath en Krijn Schuurman van Interimic om deel te nemen aan een door hen georganiseerde sessie was ik dit jaar ook aanwezig.

Van te voren had ik bewust geen verwachtingen bij de inhoud van de algemene presentaties en de beurs zelf. eDay afficheert zichzelf als 'hét high-level e-business event' waar 'de trends in digital business en marketing voor de komende twee jaar' besproken zullen worden. Het is inderdaad een dag waar alles en iedereen aanwezig is. Tegelijkertijd had ik niet de indruk dat er twee jaar vooruit werd gekeken, sommige presentaties leken zelfs eerder naar het verleden te kijken (iets dat veel aanwezigen opviel). In plaats van die blik vooruit proefde ik vooral veel verwarring over waar het heen gaat (op zich geen slechte zaak!). De beurs bevatte enkele interessante bedrijven en start-ups, maar veel leek ook op wat je tien jaar geleden op kennismanagement-evenementen zag: Software-producten waar een sticker 'nieuw' op is geplakt.
Niettemin was het een geslaagde dag. Door de aanwezige mensen, door de paar interessante bedrijfjes die er wel waren, door het face to face ontmoeten van mensen die ik alleen on-line kende, of die ik al 14 jaar niet gezien had. Door de presentatie van Biz Stone die duidelijk gepassioneerd is over zijn Twitter. En door de sessie die Interimic organiseerde.

Daar konden we in een kleinere, en daardoor interactieve, groep allereerst luisteren naar het uitstekende verhaal van Rolf Skyberg van eBay. Hij is jong maar heeft een rijpe visie op de ontwikkeling van technologie en producten die aan kunnen slaan. Daarbij laat hij zich niet verleiden tot het meedoen aan de hype, maar gebruikt juist een techniek-filosofisch perspectief om de ontwikkelingen te duiden. Een stevige en volwassen aanpak, die me zeer aansprak.

De tweede inleiding werd verzorgd door Neil McIntosh van the Guardian Unlimited. Hij gaf ons een kijkje achter de schermen van de internet-aanpak van de Guardian. Het was een mooie aanvulling op wat ik in 2004 hoorde van Jane Perron op BlogTalk 2 in Wenen. Zij was toen één van de bloggers bij de Guardian. McIntosh beschreef hoe die kleine stappen van toen hebben geleid tot een nieuwe houding t.a.v. internet bij de krant. Het is duidelijk dat de Guardian de trends naar terugpratende lezers, naar volledige ontsluiting van content, naar de omarming van nieuwe zoekmethoden en applicaties, met vallen en opstaan probeert in te bakken. Omdat ze het uiteindelijk noodzakelijk achten voor het overleven van de organisatie.

Na deze beide interessante bijdragen bezocht ik nog de afsluitende presentatie van Tara Hunt (wier eerdere presentatie die dag over BarCamp ik ook bijwoonde). Een dag eerder was ze nog bezorgd dat haar pleidooi voor openheid, community-building, de gift-economy en het 'houden van je klanten' haar het etiket hippie op zou leveren, maar dat leek mee te vallen. Het was wat mij betreft een prima presentatie (al houd ik er niet zo van wanneer de tekst eigenlijk wordt voorgelezen).

Een gezellig etentje met de mensen van Interimic bracht een prima afsluiting van de dag.

(Alle foto's van eDay)